Zorg is ingewikkeld.
Er zijn zorgaanbieders, er zijn zorggebruikers, er zijn zorgfinanciers en er zijn zorgverzekeraars. Dit zijn de verschillende partijen die elk een deel van de zorgdiensten produceren. Om die zorgdiensten te kunnen leveren zijn mensen nodig die – al dan niet in georganiseerd verband – samenwerken. En dat doen ze – uitzonderingen daargelaten – om inkomen mee te verwerven. Deze georganiseerde uitvoering van activiteiten, dit zorgsysteem, wordt gaande gehouden door geld. Dit geld komt uit twee bronnen; de portemonnee van iedereen die een zorgdienst koopt en uit de kas van verzekeraars die dat geld als premie ontvang
Alleen, met deze twee bronnen worden niet alle kosten van het zorgsysteem gedekt. Er is ook geld nodig uit een bron die indirect invloed heeft op de inhoud van de portemonnee van burgers. Dit geld komt van de overheid. Die dat geld bij de burgers ophaalt in de vorm van belasting.
Het Zorgsysteem kent dus drie partijen.
– zorgaanbieders
– financiers (zorgverzekeraars)
– overheden (rijk. provincies. gemeenten)
En de zorg-consumenten.
Die worden vertegenwoordigd door de financiers en de vertegenwoordigers van overheden, ministers, gedeputeerden en wethouders.
En deze laatste functionarissen worden gecontroleerd door de Tweede Kamer, de Provinciale Staten en de Gemeenteraden.
De zorgconsument heeft in het zorgsysteem, zoals dat nu werkt, eigenlijk geen invloed of stem. Terwijl iedereen wel aan een of andere onderhandelingstafel zit heeft de zorgconsument geen eigen systeem van belangenbehartiging. Deze site probeert daar iets aan te doen. Niet door te proberen ook aan de onderhandelingstafels van het zorgsysteem een plaatsje te veroveren maar om gebeurtenissen, besluiten en andere structurele effecten te belichten en andere oplossingsrichtingen zichtbaar te maken.
Ellert Nieveen.
Stay in the loop with everything you need to know.